Policija beleži svedočenja porodica, javnost i dalje deli mišljenja o ulozi poznatih imena
Majke najpoznatijih članova beogradskog podzemlja iz devedesetih godina podelile su svoja svedočenja o životima i sudbinama svojih sinova, čija su imena obeležila to turbulentno vreme, potvrđeno je iz policijskih izvora. U ispovestima su se osvrnule na Đorđa Božovića, Branislava Matića, Luku Bojovića, Kristijana Golubovića i druge, ističući da su ih doživljavale drugačije od slike koju je imala javnost.
Đorđe Božović, poznat kao Giška, bio je jedna od najistaknutijih figura beogradskog podzemlja. Njegova majka, Milena Božović, godinama je govorila o njegovom životu i tvrdila da je njen sin bio proglašen državnim neprijateljem nakon što je, prema njenim rečima i rečima njegovog prijatelja, tokom protesta 9. marta 1991. godine izveo oko 2.000 ljudi na ulice Beograda. Tokom života, Božović je proveo više od deset godina u zatvoru, a u Srbiji je više puta hapšen zbog tuča i drugih krivičnih dela.
Prema navodima njegove majke, prvi put je priveden jer je, zajedno sa prijateljima, pomogao trudnici i njenom suprugu koje su napali nasilnici. Umesto pohvale, završio je u policiji zbog narušavanja javnog reda, što je, kako je istakla, ostavilo dubok trag na njega. Milena Božović je navela da je njen sin bio borben od malih nogu i da nije podnosio nepravdu, ali je prema roditeljima pokazivao veliko poštovanje.
Giška se poslednji put javio majci 14. septembra 1991. godine, dan pre pogibije. Prema njenim rečima, tada joj je rekao da ne tuguje ako ga izgubi, jer je smatrao da narod kroz ratna stradanja trpi mnogo veće patnje. Đorđe Božović je poginuo 15. septembra 1991. godine u blizini Gospića, pod okolnostima koje su i danas predmet različitih tumačenja. Njegova majka je godinama tvrdila da je njen sin nepravedno osuđivan u javnosti i da je pomagao drugima.
Branislav Matić, poznat kao Beli, bio je jedan od najpoznatijih ljudi beogradskog podzemlja početkom devedesetih. Prvi ozbiljniji kapital stekao je trgovinom bonovima za gorivo, a kasnije i poslovima sa auto-otpadima. Sa podzemljem ga je povezivalo dugogodišnje prijateljstvo sa Giškom, ali i nekoliko sukoba sa zakonom iz mlađih dana. Kasnije se politički angažovao, najpre podržavajući socijaliste, a potom prelazeći u opoziciju i učestvujući u formiranju Srpske garde.
Policija nastavlja da prikuplja svedočenja porodica i analizira okolnosti iz tog perioda, dok javnost i dalje deli mišljenja o ulozi poznatih imena iz beogradskog podzemlja. Slučajevi iz devedesetih ostaju predmet interesovanja, a svedočenja porodica pružaju dodatni uvid u privatne živote ljudi čija su imena ostala upamćena.
